Имедиатно имплантирање

При имедиатнaтa имплантација поставувањето на забниот имплант се врши веднаш по вадењето на забот - тоа е и причина за името на овој метод, потекло од латинскиот јазик (immediatus - непосреден). По екстракција на забот коскената алвеола се разпробива малку во длабочина, доколку е потребно, по што се калиброва и во неа се завинтва забниот имплант. Во моментов винтовиот тип импланти имаат најширока примена во целиот свет, а сите други типови импланти имаат повеќе историско значење.

www.drlazarevski.com    www.salifarif.com

Телефони за контакт: 00 359 32 64 25 06 или 00 359 893 686 148

Во современата имплантологија се повеќе навлегуваат концептите за имедиатна имплантација, а исто така и за имедиатно оптоварување на имплантот - веднаш по поставувањето му се изработува и корона на имплант. За класично имедиатно оптоварување се зборува при поставување на надградбата на имплантот во рок од 48 часа по поставувањето. Во многу случаи, во моментот на операцијата се поставува и надградба, потоа се изработува и коронка. За рано оптоварување се зборува кога се става надградба до три месеци по имплантацијата - повеќето производители советуваат имплантите да се оптоваруваат 6 - 8 недели откако се ставиле, односно да се врши рано оптоварување. Конвенционалните оптоварувања на имплантите е по периодот на опоравување од три месеци - според класичните сфаќања имплантите се оптоварува по три месеци на долна вилица и по четири месеци од горна вилица. До 2002 година постоела извесна конфузија во однос на терминологијата - многу имплантолози го користеле терминот имедиатно за раното оптоварување. Работите се решени конечно на светски конгрес во Барселона истата година, организатор на кој било Шпанското Имплантолошко општество - Sociedad Espanola de Implantes. Како резултат на дискусиите на тоа собирање на имплантолози од целиот свет се доаѓа до консензус и Aparicio, Rangert и Senerby подготвиле завршен протокол, објавен во специјализираното списание Clinical Implant Dentistry and Related Research. Само четири години подоцна во Барселона се одржа конгрес на Европската Асоцијација за Краниомаксилофациална Хирургија. Слики од конгресот ...

Адреса на клиниката

На горната слика се гледа заб, кој подлежи на екстракција. Подвижен, со болки при џвакање, со достапен длабок од пародонтозата џеб, од кој истекува постојана ексудација. И покрај одличните резултати, за кои известуваат сите поддржувачи на пародонталната хирургија, нашиот тим го процени овој заб како безперспективен за пародонтална хируршка интервенција. Како резултат на тоа забот беше екстрахиран и по брза постапка предаден на студенти - за практичната им обука за ендодонција. Сето тоа се случи во месец октомври 2009 година; само шест месеци потоа, во месец април 2010, посетивме едно импресивно предавање на проф. Авиад Тамзе од Универзитетот во Тел Авив. Колегата одржа презентација на петнаесеттиот конгрес на Балканското стоматолошко општество во градот Солун и допуштени му беа дваесет минути определено организацискиот комитет време. Иако беше крај на денот и сите посетители беа доста уморни, никој не го напушти говорот - се беше крајно интересно ... Според професорот Тамзе секој девитализиран заб со длабок пародонтозен џеб и венечно воспаление неколку месеци е сомнителен за вертикална фрактура на коренот; ризикот се зголемува постојано во присуство на метални иглички или цели штифтови, како што е при забот на горната слика. Најверојатно предметниот заб имал делумно или целосно коренска фрактура - единственото лекување во овој случај е екстракција; според проф Тамзе е потребно тоа да се изврши што е можно побрзо, за да се заштити животната коска од ресорпција. Ставањето на имплант веднаш по вадењето на коренот уште повеќе ги складира достапните коски ткива. Од чисто научен интерес проследивме 25 заба со метални штифтови, кои се подложни на екстракција - кај секој еден од нив имаше фрактура линија со различна конфигурација. Опис на еден таков случај е даден тука...

www.dentalimplants.bg    Остеоинтеграција    Забни импланти    Стоматолог во Пловдив    Облека    Влез во нашиот форум    Кратки импланти

www.bg-dentist.com    Облека    www.bg-tourinfo.com    Влез во нашиот форум    www.investor-bg.com    Dentium Ltd.    Имплантен систем

www.drlazarevski.com    www.salifarif.com

Запазете си термин за консултација на телефон +359 32 642056 или +359 893 686 148. Адресата на нашата клиника е покажана на следната шема...

На оваа слика се гледа забната алвеола по вадењето на забот. Формата на алвеолата е исклучително погодна за имедиатна имплантација - тркалезна, без меѓукоренови пречки, со добро сочувани коскени ѕидови. Вестибуларно се гледа коскен израсток кој брзо би се лизирал ако не се стави имплант - секоја структура во организмот, која не е изложена на функционално оптоварување, почнува да атрофира многу брзо. Поради тоа, сите автори во светската литература се согласија за еден факт: имедиатната имплантација штити од коскена загуба поради недостаток на време за афункционална атрофија. Во овој ред на мисли случај на имедиатна имплантација има многу подобра прогноза, отколку ако се почека оздравувањето на екстракционата рана.
Решивме да го поставиме т.н.. wide diameter implant - имплант со широк дијаметар. Во светската литература за среден стандард е прифатен дијаметар на имплант од 3.5 - 4 мм; очигледно при импланти со поширок дијаметар оваа вредност е поголема - од редот на 5.5, 6, дури 7 милиметри во системот Superline. Според едни автори (Ivanoff, Sennerby, Johanson - International Journal of Oral and Maxillofacial Surgery, 1997 и 1999) широките импланти овозможуваат подобар контакт со коската и се спротистават подобро на џвакателниот притисок. Мислите на авторите се логични - сепак од геометриска гледна точка површината за остеоинтеграција е поголема и треба врската да е посилна. Тоа е докажано при експерименти врз животни и математички начин; други автори, пак, се крајно негативно поставени кон широките импланти, па дури и известуваат за неуспех при 10 - 19% од случаите на мандибулата и 9 - 29% од поставените импланти на горна вилица - резултатот е на Eckert, Meraw, Weaver и е објавен во Int J Oral and Maxillofac Implants, издание од 2001 година. Polizzi и Rangert во 2000 година сообштуваат за посилно изразена коскена ресорпција околу импланти со широк дијаметар од околу нормални импланти; сепак авторите го оддаваат тоа на имплантниот дизајн, а не дијаметарот.

Заб со вертикална фрактура на корена    Ендодонција    Имедиатно имплантирање при пародонтит    Почетна страница    Облека

Импланти кај деца

 

Имплантот е ставен во коската. Се гледа покриената завртка, кој е обоена во сино. Во периферијата се гледа т.н.. bevel design на импланти - закосениот дизајн, кој го олеснува работата на имплантологот и најмногу на увозникот на имплантната система. Олеснувањето е големо - закосениот дизајн овозможува да се применуваат универзални надградби за потесни и пошироки импланти. Освен тоа скосувањето на имплантот штити од коскена загуба - воспалителниот инфилтрат од операцијата мигрира над имплантот и медијаторите на воспаление го вршат своето дејство таму. Некои од овие медијатори можат да предизвикаат во ткивото автолиза, но очигледно не и да го уништат титаниумот. Повеќе информации за интаосалните импланти ... Во горенаведената клиничка ситуација е сосема можно да се чека многу краток периодна опоравување и да се стави надградба и коронка, односно да се изврши имедиатна имплантација + имедиатно оптоварување. Така и направивме во случајот. Односот на научните сфаќања од 80-тите и почетокот на 90-тите години за ова е дека звучат како ерес и е доволна причина сторителот да биде распнат на крст, изгорен на клада или обесен; во денешно време има доволно акумулирани клинички набљудувања и во голема мера таков тип лекување се претвора во стандардна постапка.

Влези на нашиот форум    www.drlazarevski.com    www.salifarif.com    www.ralev.ws

Имедиатно оптоварување на имплантата значи по околу 48 часа по имплантирањето да се стави абатмент, по што брзо да се изработи протезна конструкција на надградбата (или надградба, ако станува збор за неколку забни импланти). Во практиката тоа се применува релативно ретко; почесто се врши рано оптоварување, на 10 - 14 ден по поставувањето на забниот имплант кога постоперативниот едем веќе отзвучал и конците се отфрлени. Во современата научна литература се смета за рутинска терапевтска метода про обеззабена долна вилица поради густа и здрава коска - Aparicio, Rangert, Sennerby, Clinical Implant Dent Relat Res, 2003; 5:57-60. Неколку проспективни студии даваат охрабрувачки резултати и при имедиатно оптоварување на импланти во областа на горната вилица (максила) - Galandriello, Tomatis, Vallone et al, Clinical Implant Dent Relat Res, 2003. Сепак авторите споменуваат дека во повеќето истражувања се зборува за имедиатно оптоварување на забни импланти главно во областа на предни заби, кај страничните заби собраниот клинички материјал е крајно недоволен. Логично - во научните кругови е распространето мислењето дека имедиатното оптоварување е ризично; во отсуство на фронтални заби пациентот инсистира за побрза протетика од естетска гледна точка и поради тоа клиницистите оптоваруваат имедиатно многу почесто фронтални заби отколку странични заби. И бидејќи повеќето клиницисти се и научници, логично е да се објавуваат повеќе научни статии за имедиатно оптоварување на фронтални заби. Има сепак и истражувачи кои истражуваат имедиатното оптоварување на импланти во областа на молари - Cornelini et ale во 2004 година објавуваат статија во Int J Oral and Maxill Implants во која се зборува за импресивна стапка на успех од 96 - 100% при такво имплантатно лекување. За споредба - во современата имплантологија стапка на успех од 95% се смета за одличен резултат. Авторите не откриваат разлика во постоперативната коскена ресорпција при тестираната група и контролна група од импланти со нормален големина, натоварени одложено. Според нив, овие резултати се должат на квалитетот на имплантната површина, што ја обезбедуваат производителите во последните години - добро нагризанот титаниум, површина на која исклучително брзо започнува размножување на клетките на сврзното ткиво и се формира здрава коска. За повеќе информации за остеоинтеграцијата кликнете тука ... Во студиите на животни, пак, е утврдено дека имедиатното оптоварување на импланти може да доведе до побрзо костообразуване и минерализација на коската - Romanos, Toh et al, 2002.

Имплантна система TBR    Орална хирургија    Влез во нашиот форум    Импланти Nobel-biocare    Импланти Straumann

 

 Правилно е да се натоваруваат имедиатно импланти каде што не е правена коскена пластика. Во случај да е изврчена таква било каков вид на имедиатно имплантирање е неправилно и води до неуспех.Освен тоа, при поставувањето е потребно имплантот да биде зашрафен во коската со вртежен момент поголем или еднаков на 20 N / cm. Импланти во кои се добило скролување на завоите при поставувањето, не треба да се оптоваруваат имедиатно. Според нашето клиничко искуство во такви импланти работите преминуваат беспрекорно во рамките на нормалниот за опоравување период од 3 - 4 месеци.

Во повеќе импланти, шинирани во блок со мостови конструкција, постои многу добра до одлична прогноза при имедиатно оптоварување. Според речиси сите автори шинирането во блок е сличен на т.н.. најблискиот пародонт при природните заби – се зголемуваат добиените можности. Поради тоа поголем клинички и научен интерес има кон имедиатното оптоварување на единечни импланти - на пример Gian Pietro Schincaglia и колектив споредуваат резултатите при имедиатно и одложено оптоварување на единечни импланти во областа на моларите. Италијанскиот тим ги поставил имплантите од типот Nobel - biocare, како петнаесет од нив се натоварени имедиатно само 24 часа откако се ставиле. Се поставува прашањето како успеале да земат отпечатоци без да го нарушат ламбото или да се оплете материјалот во рабови? Користеле ли кофердам пред зашивањето на ламбото -  друг начин за земање на отпечаток во такви случаи нема. Освен тоа, Италијанците  примениле еден доста прецизен метод за протетика при имедиатна оптовареност - пациентот загризува артикулациона хартија со дебелина 7 микрометри и при контакт меѓу соседните заби треба да се движи слободно меѓу привремена корона на имплантот и антагонистот; при стискање на забите, сепак хартијата треба да се држи цврсто и да не може да се извади. На тој начин се прецизира џвакателното оптоварување на имплантот - да не се предозира (што кај имедиатно оптоварување води до сигурен неуспех во лекувањето) и во исто време да има извесно оптоварување, за да се стимулира синтезата на коска околу имплант.

Авторите стигнат до интересен заклучок: во имедиатното оптоварување на имплантите има послаба постоперативна коскена ресорпција. Просечното ниво на ресорпцијата е 1.2 мм. кај пациенти со одложено оптоварување е 0.77 мм.кај  оние со имедиатно оптоварување. Статистички се открива значајна разлика - Р-критериум при Student - t тест е 0.22. Нема разлика во нивото на коскената ресорпција при цементирани коронки, кои се задржат преку зашрафете. Во контролната група нема уништена импланти, а во тестираната група (на натоварен имедиатно) еден имплант е неуспешен. Како критериуми за успех во лекувањето се примаат следниве клинички и параклинични знаци: присуство на рентгенологично здрава коска околу имплант, недостаток на подвижност, супурация и болка, отсуство на секаков патолошки процес околу забниот имплант. Импланти кои не ги исполнуваат овие критериуми се определуваат како уништени.

Според наведените истражувања не е правилно да се оптоваруваат имедиатно импланти со помал дијаметар. Поради тоа во тестираната група Schincaglia et al. се вклучиле минимален број импланти со должина од 8.5 мм. - Само три примероци. Нашиот тим има доста негативно искуство со имедиатното оптоварување на кратки импланти (независно од имплантната система) и поради тоа советуваме тоа да се избегнува. И покрај овие општи клинички набљудувања Schincaglia et al. не откриваат зголемена периимплантатна коскена ресорпција кај средно големите. Други слични клинички студии го потврдуваат ова мислење - Renouard и Nisand (2005), Friberg et al. (2000) исто така не откриваат зголемена коскена ресорпција при импланти со должина од 6 или 7 милиметри. И двете истражувања истражуваат импланти од стариот систем Branemark. Логично - за овие импланти е важен раниот период за опоравување и ако тогаш се помине без компликации, нема причина за покасна коскена ресорпција.

Во светската литература се откриваат и теории за 100% успех при имедиатна имплантација - Lang et al, Clinical Oral Implants Research, 1994. Сепак авторите истражуваат само 16 случаи, што едвај е доволно од статистичка гледна точка. Периодот на следење е од 5 до 8 години - слични резултати објавуваат и други колективи, како што Goldstein et al, Yukna et al, Bragger et al. Сите тие сепак следат мал број случаи - од редот на 30 - 40 импланти. Единствено Graves et al (Austr Prosth J, 1994) следи поголем број импланти - 268 бројот за 196 пациенти. При ова истражување веднаш се открива значењето на статистиката како наука - стапка на успех веќе не е 100, а 96%. Предвид не само влијанието на случајните фактори, но и некои слабости на методот - присуство на пародонтитни промени околу забите со опасност од хронична инфекција.

Szmuckler-Moncler, Piatteli и Favero во 2000 година достигнуваат до интересен заклучок. Според нив, главна причина за неуспесите во имплантологијата е постоењето на примарна подвижност - тоа подоцна се потврдува од клинички испитувања во целиот свет. Ризични се микродвижения со амплитуда над 100 - 150 микрометри. Над овие вредности се јавува зголемен ризик од фиброзна инкапсулација - проникнување на влакнесто соединително ткиво околу забниот имплант кое ткиво не е способно да го фиксира и стабилизира имплантот и последниот паѓа од коската. За повеќе информации за ризиците во имплантологијата  кликнете тука ... Според авторите движењата ги оштетуваат како коските клетки, така и екстрацелуларните компоненти. Во следните 10 години прашањето за умерено дозирање на механичкото оптоварување станува актуелен и е испитуван во доста детали. Во тек се спорови: според други автори (Rubin и Jacobs, 2006) е логично токму спротивното мислење - минималните движења да го стимулираат костообразуването. Авторите прават аналогија со процесот на опоравување на фрактури, со зголемената коскена густина кај спортисти и кај лица што работат тешка физичка работа итн Тоа го натера холандски колектив (Vandamme et al, 2007) да истражуваат со колку точно треба да се оптоварува забниот имплант, за да има поттик за остеогенеза. Холанѓаните извршиле студија in vivo врз заморчиња и утврдиле оптимална вредност од 30 микрометри. Исклучително рационално - не се гаѓаше силата, која треба да се применува на имплант, а неговата подвижност при оптовареност. При различните типови коскено ткиво сила со различна големина води до различни волуметриска и линеарна деформација - при густа коска е потребно да се примени поголема сила за поместување на имплант. Со позната УСЛОВНОСТ тоа може да се применува и во клиничката работа на имплантологијата - сите изпитувачи сепак се осигурани со претпоставката дека човечкиот организам како секој биолошки објект е систем на веројатности и реакцијата на различни пациенти во исто оптоварување може да варира. Имедиатното оптоварување на имплантите мора да се врши со претпазливост и по проценка на индикациите и контраиндикации - особено кај единечни импланти. Во повеќе импланти и мешани конструкции ризиците се помали.

Запишете си термин за бесплатна консултација на телефон 032 642056; 0896 686 148 или на e-mail drlazarevski@gmail.com

 

Во областа на имплантологијата веќе има акумулирани доволно долгорочни набљудувања од областа на трајноста на имплантите. На пример Friberg, Raghoebar et al. (Int. Journal of Oral and Maxill Implants - 23:3, 2008) истражуваат долгорочни резултати при имплантната систем Branemark. Ова е една од првите системи од видот класичен имплант како завртка и во светски рамки има огромно стекнато клиничко искуство со овие импланти. Истражувањето започна во 2000 година, кога биле популарни концептите за оптоварување на имплант во периодот 6 - 8 недели откако се поставиле. Авторите поставиле протетски конструкции на 170 имплант при 40 пациенти. По период од 5 години се отстранети фиксни мостови и се оценети индивидуалната состојба на секој имплант. Од овој експеримент пациентите добиле исклучително многу - потоа им се изработени нови конструкции, кои ги заменуваат веќе амортизираните и истрошени стари - за пет години дури и најдобро изработен металокерамичен мост трпи промени - напукнуваат мали фрагменти од керамиката, се јавуваат микропукнатини, во кои се навлегуваат пигменти од кафе и чоколадо итн Мораше се да се отстранат 12 импланти кај шест пациенти, што значи успех во третманот при 92.9% од случаите. Други три импланти се оценети како подвижни, но се уште работат - тоа според нас е еднакво на неуспех во лекувањето; така смета и шведскиот колектив, за да биде се максимално прецизно, се прилагоди клиничкиот успех на 91.0%. За разлика од подвижниот заб, во кој понекогаш е можна стабилизација по третманот во имплантите патолошка подвижност се лекува исклучително тешко и работите се влошуваат за период само од неколку дена. При имплант сепак ништо не пречи по време да се изврши повторно имплантација, додека кај паѓање на пародонтозен заб промените се неповратни.

Во горенаведената студија Friberg, Raghoebar et al. споменуваат за постоперативна коскена ресорпција од 0.26 мм. во првата година по оптоварувањето и 0.51 мм. од петтата година по поставувањето на протезната конструкција. Како што споменавме, успехот при имплантација достигнува 91.0%. Според самите автори тоа е ниска стапка на успех споредено со идентични испитувања на други истражувачи - на пример Friberg и Henningson (2005) известуваат за успех во 99.7% од случаите при поставени 338 импланти од системот Branemark. Можно е ниската стапка на успех да се должи на фактот дека истражувањето е извршено во пет клиники во четири различни земји, зеле учество доста тимови кои се со различни искуства во спроведувањето на имплантното лекување. Користени се и импланти со мазна површина - нешто што веќе има само историска вредност. Во современата имплантологија златен стандард се имплантите со нагризена од киселина површина. Истиот автор Friberg, кој очигледно е положил доста напори за истражување на процесите на остеоинтеграција, соопштува нешто интересно - 100% успех во третманот со имплантната система Ti-Unite (Nobel Biocare, Шведска). При тоа, истражувањето опфаќа не 10 - 20, а цели 450 импланти во областа на долната вилица. Системот нуди оксидирани импланти со грубо награпавена површина. За ваков резултат соопштуваат и Shibuya, Kobayashi et al. (Универзитетот во Кобе) - тие регистрираат стапка на успех од 96.56% кај 472 имплант за периодот 2003 - 2008 година. Статијата им е слободно достапна во PDF - формат - за повеќе информации кликнете тука ... 

On-line консултации се дават на адреса  www.dentalforum-bg.com

На горната слика се гледа краток имплант со широк дијаметар, погоден за имедиатно имплантирање.

Шема на некои димензии импланти од системот Superline на Dentium - Јужна Кореја. Двете големини лево даваат претстава за разликата помеѓу класичниот конусен имплант и имплантот со широка матка, важно за луѓето за имедиатно имплантирање. Првиот имплант е со дијаметар од 4.8 мм. на телото и 5 милиметри на грлото; вториот е исто со 4.8 на телото, но со 6 милиметри дијаметар на грлото. Се гледа разликата во заострувањето - различната тејпар, како интелигентно сакаат да се изразуваат ендодонтите. Крајниот забен имплант десно е со тејпар како на средниот, но со поголема дебелина на телото и грлото - односно 5.8 и 7.0 мм. Импланти со широка матка наоѓаат особено голема примена во областа на моларите.

Само до пред пет години во научната литература се среќавале крајно спротивставени сфаќања за користа од широките импланти. Според Hurtin - Mordenfeld et al. (2004) широките импланти даваат подобри резултати поради поголемиот простор за остеоинтеграција - крајно логично. Според Eckert et al. (2001), Apparicio и Orozco (1998) и Shin et al. (2004) широките импланти се карактеризираат со висока фреквенција на неуспех во лекувањето. Сепак, авторите се осигурани, бидејќи нема логична причина за чест неуспех, како оддаваат статистичкиот резултат на различните искуства на операторите, лошиот квалитет на коската во некои случаи и недостатокот на примарна стабилност. Diago et Lopez (Int. J. of Oral and Maxillofac. Implants, 2008) отчитуваат 0.83 мм. коскена ресорпција при имедиатно поставени импланти и 0.85 мм. ресорпција по една година при сите други импланти. Авторите прифатиле критериум за одложена имплантација - таква е поставувањето на имплант најмалку една година по екстракција на забот. Помеѓу двете испитувани групи нема статистички значајна разлика, се користи систем Defcon (Impladent, Барселона, Шпанија). Различни резултати предвидуваат други автори - Schwarz - Arad и колектив (J Periodontol, 2004, 75:625 - 627) измериле 0.6 мм. коскена ресорпција при имедиатно поставени импланти и 0.89 мм. при одложена имплантација. Во последно време според повеќето имплантолози имедиатната имплантација се препорачува како добра можност не само да се забрза лековитиот процес, но и да се зачува позната висина на коската.

Влези во нашиот форум    www.branemark.com     Остеоинтеграција    Електронска магацин за дентални материали

Постојат публикации, според кои хирургија на втората фаза (т.н.. Second stage surgery) е причина за коскената загуба. Lorenzoni et al, Clin Oral Implants Res, 2003, стигнуваат до заклучок дека 40% од случаите инициалната коскена загуба се должи на хируршки интервенции за откривање на импланти. Според авторите ова претставува значителна повреда и е добро надградба да се ставаат веднаш по имплантацијата на имплантите или да се користат сулкусформери. Тука сепак работите почнуваат да стануваат доста контраверзни - според многу студии кај коскена пластика резултатите се категорично подобри при целосно интраосалните импланти и поставувањето на сулкусформер го зголемува ризикот од повреди за време на заздравителниот процес. Дури и при целосно здрава коска bone-level имплантите се препорачуваат од некои причини - за повеќе информации кликнете тука ...